PERDE

• 280
• 0
• 0

PERDE

Ayça, geçmişin izlerini duvarlarda taşıyan bir evde yalnız yaşamaktadır. Duvarda asılı bir birine benzer onlarca çerçeve, onun bastırdığı duyguların ve takıntılarının sessiz tanıklarıdır. Piyanonun tuşlarına her dokunduğunda, müziğin içinde saklı anılar ve imgeler yeniden canlanır. Ayça'nın zihin dünyası, karşı binadaki hareketsiz bir tuvali bile canlı sanacak kadar algısal bir sapmayla örülüdür. Gerçek ile hayal arasındaki çizginin giderek silindiği bir gecede, eve yanlışlıkla gelen bir teslimatla bu içe dönük evren derinden sarsılır. Aralanan perdeler, dış dünyaya açılan bir kapı değil, içsel bir yüzleşmenin başlangıcı olur. Perde; bir kadının kendi geleceğini başka bir kadında görerek, takıntılarıyla ve kendiyle yüzleşmesini, müzik ve imgeler üzerinden anlatan içsel bir yolculuktur.